Kamerun’daki Türk Okulu’nun Ağlatan Hikayesi Eylül 26, 2008
Posted by İslam in Gündemden.Tags: kamerun, türk, türk okulları, türkiye
trackback
Kimsenin bilmediği kahramanlık öyküsü Türkiye’de okuyan Afrikalı öğrencileri bir araya getiren iftar yemeğinde ortaya çıktı. Tek sermayeleri dişlerinden tırnaklarından artırdıkları parayla aldıkları evleri ve kara günler için bir köşeye koydukları bir miktar paraydı. Ancak Sür ailesi, hiçbir karşılık beklemeden bütün varlıklarını Kamerun’da bir Türk okulunun açılması için bağışladı.
Kimi Etiyopya’dan kimi Mısır’dan… Hatta değil haritadaki yeri, adını bile bilmediğimiz Afrika ülkelerinden Türkiye’ye gelmiş bu öğrenciler. Ülkeleri, kültürleri hatta dilleri bile farklı. Türkiye’nin farklı üniversitelerinde eğitim gören bu öğrencileri bir araya getiren şey ise AKSİAD’ın verdiği iftar yemeği.
İftar yemeğine Afrikalı öğrenci ile birlikte büyükelçilik yetkilileri de katıldı. Ramazan’ın mutlu atmosferinde bir araya gelen öğrenciler, kendilerine bir an için bile olsa sıcak evlerinde gibi hissettiler.
Bu tatlı iftarda ortaya çıkan bir kahramanlık öyküsü ise gözleri yaşarttı. Afrika Ülkeleri Sosyal-Kültürel ve Ekonomik İşbirliği Derneği, Kamerun’da bir Türk okulu açmak için hareket geçmiş, okul arsasını bulmuş ancak maddi imkansızlıklar sebebiyle inşaata bir türlü başlanamamıştı.
İşte ümitlerin bir bir tükenmeye başladığı bu günlerde, kader AKSİAD’ın karşısına Sür ailesini çıkarmış. Özden Hanım ve Halil Bey, yıllarca didinip uğraşmışlar, biriktirdikleri para ile bir ev almışlardı. Kamerun’da okul yapmak için para ihtiyacı olduğunu duyunca hiç düşünmemişler, evlerini satıp okul inşaatına bağışlamışlardı.
Okul inşaatı tamamlanmış tamamlanmasına ancak içinde ne masa, ne de bilgisayar varmış. Sür ailesi yine sahneye çıkmış ve kara günler için bir kenara koydukları bütün parayı da okula bağışlamışlar. Böylece Kamerun’un Gavundere şehrinde bir Türk okulu eğitime başlamış.
Sür ailesi yaşanan olaylar anlatılırken sanki bu hikayenin kahramanı kendileri değillermiş gibi iki büklüm ve başları önlerinde beklediler. Halil Bey bir emrivaki ile kürsüye davet edildiğinde ise gözleri doldu, kelimeler boğazına düğümlendi. Dudaklarından zor da olsa bir iki cümlecik çıktı.
Halil Kaya Sür:
Mahcup ettiniz. Biz bu sözlere layık değiliz. Hakkınızı helal edin. Hizmetlerinizin devamını dilerim Cenab-ı haktan.
Özden Hanım ve Halil Bey’in yardım elini uzattığı Afrikalı öğrenciler etraflarını sardığında, yaşlı gözlerin yerini mutluluk aldı. Öğrencilerin şükran ifadeleri de bizim anlayacağımız dilden oldu.
Tanzanyalı Öğrenci Ali Yusuf:
Anladım ki Türk insanları bu kadar güzel insanlar. Çünkü biz bayağı uzaktayız. Afrikadayız. Ama bizi orada bile düşünüyorlar. Gönüllerimiz bir. Kendi özümden, orada eğitim ihtiyacı olan Afrikalı öğrenciler adına çok teşekkür ediyoruz. Allah ömür versin. Allah ne isterseniz versin. Diyecek sözüm bile yok.
Türk gönüllülerinin Afrika ülkelerinde yaptığı onca güzel iş, iftara katılan elçilikleri de mutlu etti.
Kimi Etiyopya’dan kimi Mısır’dan… Hatta değil haritadaki yeri, adını bile bilmediğimiz Afrika ülkelerinden Türkiye’ye gelmiş bu öğrenciler. Ülkeleri, kültürleri hatta dilleri bile farklı. Türkiye’nin farklı üniversitelerinde eğitim gören bu öğrencileri bir araya getiren şey ise AKSİAD’ın verdiği iftar yemeği.
İftar yemeğine Afrikalı öğrenci ile birlikte büyükelçilik yetkilileri de katıldı. Ramazan’ın mutlu atmosferinde bir araya gelen öğrenciler, kendilerine bir an için bile olsa sıcak evlerinde gibi hissettiler.
Bu tatlı iftarda ortaya çıkan bir kahramanlık öyküsü ise gözleri yaşarttı. Afrika Ülkeleri Sosyal-Kültürel ve Ekonomik İşbirliği Derneği, Kamerun’da bir Türk okulu açmak için hareket geçmiş, okul arsasını bulmuş ancak maddi imkansızlıklar sebebiyle inşaata bir türlü başlanamamıştı.
İşte ümitlerin bir bir tükenmeye başladığı bu günlerde, kader AKSİAD’ın karşısına Sür ailesini çıkarmış. Özden Hanım ve Halil Bey, yıllarca didinip uğraşmışlar, biriktirdikleri para ile bir ev almışlardı. Kamerun’da okul yapmak için para ihtiyacı olduğunu duyunca hiç düşünmemişler, evlerini satıp okul inşaatına bağışlamışlardı.
Okul inşaatı tamamlanmış tamamlanmasına ancak içinde ne masa, ne de bilgisayar varmış. Sür ailesi yine sahneye çıkmış ve kara günler için bir kenara koydukları bütün parayı da okula bağışlamışlar. Böylece Kamerun’un Gavundere şehrinde bir Türk okulu eğitime başlamış.
Sür ailesi yaşanan olaylar anlatılırken sanki bu hikayenin kahramanı kendileri değillermiş gibi iki büklüm ve başları önlerinde beklediler. Halil Bey bir emrivaki ile kürsüye davet edildiğinde ise gözleri doldu, kelimeler boğazına düğümlendi. Dudaklarından zor da olsa bir iki cümlecik çıktı.
Halil Kaya Sür:
Mahcup ettiniz. Biz bu sözlere layık değiliz. Hakkınızı helal edin. Hizmetlerinizin devamını dilerim Cenab-ı haktan.
Özden Hanım ve Halil Bey’in yardım elini uzattığı Afrikalı öğrenciler etraflarını sardığında, yaşlı gözlerin yerini mutluluk aldı. Öğrencilerin şükran ifadeleri de bizim anlayacağımız dilden oldu.
Tanzanyalı Öğrenci Ali Yusuf:
Anladım ki Türk insanları bu kadar güzel insanlar. Çünkü biz bayağı uzaktayız. Afrikadayız. Ama bizi orada bile düşünüyorlar. Gönüllerimiz bir. Kendi özümden, orada eğitim ihtiyacı olan Afrikalı öğrenciler adına çok teşekkür ediyoruz. Allah ömür versin. Allah ne isterseniz versin. Diyecek sözüm bile yok.
Türk gönüllülerinin Afrika ülkelerinde yaptığı onca güzel iş, iftara katılan elçilikleri de mutlu etti.
Samanyolu Haber
Yorumlar»
No comments yet — be the first.